อย่าคิดว่าบุญ อย่าคิดว่าบาป
และบทพิสูจน์ความจริงแท้
ทำไม ?
ประหลาดดีไหมล่ะครับ สำหรับหัวข้อเรื่องนี้ "บุญ" คืออะไรในความหมายของคนทั่วไป "บาป" คืออะไร ในความคิดของคนทั่วไป
ตัวอย่างเช่น ถ้าคุณจะตบยุงตัวหนึ่ง หากคุณคิดว่ามันเป็นบาป บาปในการฆ่าสัตว์ แล้วบาปเป็นอย่างไร บาปก็คือการฆ่า ความไม่ดี นั่นเอง แต่คุณก็จะสามารถฆ่ายุงตัวนั้นได้โดยไม่คิดมาก เพราะคุณเห็นว่า มันเป็นบาปน้อยนิด หรือแม้กระทั่งการเดินไปบนเส้นทาง ที่มีแมลงหรือสัตว์เล็กอยู่บนเส้นทางนั้น มีน้อยคนนักที่จะเดินอย่างระมัดระวัง เพื่อ หลีกเลี่ยงการเหยียบสัตว์น้อยเหล่านั้น
แต่หากว่า ถ้าลองมานึกถึงใจเขาใจคุณ เอาใจของเขามาใส่ใจของคุณ เอาความรู้สึกของเขา มาใส่ความรู้สึกของคุณ จะทำให้คุณสามารถเรียกตัวเองว่า "สัตว์ประเสริฐ" ได้อย่างเต็มภาคภูมิ วกกลับมาเรื่องการฆ่ายุง ถ้าคุณเอาใจยุงมาใส่ใจคุณ แล้วคุณคิดว่า ถ้าคุณถูกตบ ถูกทำร้าย คุณจะมีความรู้สึกอย่างไร แน่นอนครับ เจ็บปวด ตาย ซึ่งเป็นสิ่งที่คุณไม่พึงประสงค์เลย น่าจะเลี่ยงดีกว่า บัดออกก็ได้ ถึงตบไปมันก็กัดคุณแล้วล่ะ และอีกอย่าง ตบเท่าไหร่มันก็ไม่หมดโลกหรอกครับ อภัยดีกว่า สุขใจกว่า ถือว่าเป็นเวรเป็นกรรม อย่าสร้างกรรมต่ออีกเลย
คิดถึงเรื่องบุญก็เหมือนกัน ถ้าในฤดูหนาว แล้วมีการรับบริจาค เครื่องนุ่งห่มกันหนาว และปัจจัยต่างๆ ที่จะช่วยเหลือผู้ที่ยังไม่มีปัจจัยพร้อม ที่จะต่อสู้กับความหนาวได้ หากคิดว่า ให้เขาไปเถอะ ถือว่าเอาบุญก็แล้วกัน ความกระตือรือร้นในการทำบุญของคุณ จะยังไม่มากพอ เมื่อเทียบกับการเอาใจเขามาใส่ใจคุณ เพราะว่าถ้าคุณเอาใจเขามาใส่ใจคุณ เอาความรู้สึกของเขามาใส่ความรู้สึกของคุณ คุณจะคิดว่า เขาคงหนาวมาก เขาคงลำบากมาก คุณจะเกิดความเป็นห่วงเขาอย่างมาก และการทำบุญของคุณ โดยการช่วยเหลือเขาผู้ลำบากกว่าคุณ ก็จะทำให้คุณไม่คิดเสียดายอะไรเลย จะก่อให้เกิดความสุขความสบายใจอย่างมากมายกับตัวคุณ
เพราะฉะนั้น ความสำคัญที่คุณพึงมี ก็เพียงแค่ สิ่งที่ประเสริฐที่สุด ที่คุณควรจะยึดมั่นไว้ในใจตลอดเวลาก็คือ "การเอาใจเขามาใส่ใจคุณ" และผลลัพธ์ที่จะบังเกิดกับตัวคุณก็คือ ความสุขความสบายใจอย่างเหลือล้น