ของเก่า คนแก่
ความเก่า ความแก่
ความเก่า คือ สภาพที่เปลี่ยนแปลงไปจากสภาพเดิม องค์ประกอบที่ทำให้เกิดความเก่า ก็คือ ระยะเวลา การใช้งาน และการสู้ทนต่อ สภาวะแวดล้อม ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมมีการเก่าไปตามวันเวลาที่เปลี่ยนแปลงไปทุกขณะ
แต่หากจะพิจารณาดูลึกๆของประโยคที่ว่า "ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมมีการเก่าไปตามวันเวลาที่เปลี่ยนแปลงไปทุกขณะ" จะทำให้เกิดความแตกต่าง ระหว่างสิ่งมีชีวิต และสิ่งไม่มีชีวิต เพราะสิ่งไม่มีชีวิต (ในที่นี้หมายถึง สิ่งของ ไม่ใช่ซากพืชซากสัตว์) ถ้าไม่ถูกใช้งานเลย ถูกเก็บรักษาไว้อย่างดี ก็จะยังคงสภาพความใหม่อยู่เรื่อยไป แต่สำหรับสิ่งมีชีวิตแล้ว ย่อมเกิดความเก่า ความแก่ ได้ทุกขณะเวลา เคยมีหลวงน้ารูปหนึ่ง บอกกับผมว่า มนุษย์แก่มาตั้งแต่กำเนิดแล้ว (กำเนิดในที่นี้หมายถึง ปฏิสนธิอยู่ในครรภ์มารดา) โดยอธิบายเหตุผลว่า หลายคนเคยตั้งคำถาม ถามผู้กำลังรอการลืมตาดูโลกของทารกน้อย ซึ่งอยู่ในเลือดเนื้อเชื้อไขของผู้ถูกถามว่า "ท้องคุณแก่กี่เดือนแล้ว" นั่นอาจจะไม่ถูกต้องนัก หากจะเทียบกับหลักภาษา โดยนำความแก่ของคนกับท้อง มาโยงใยให้เป็นความแก่เหมือนกัน แต่ผมว่านั่นก็เป็นเหตุผลที่น่าฟังพอสมควร ที่จะนำไปสู่การบอกให้ทราบว่า สิ่งมีชีวิตทุกชีวิต หรือ สิ่งที่มีการเจริญเติบโตอยู่เรื่อยๆ ย่อมมีการเปลี่ยนแปลง ไปสู่ความแก่ตลอดเวลา
ความสำคัญของความเก่าแก่
หากจะพูดถึงความสำคัญของความเก่าแก่แล้ว ก็คงจะหาข้อความมาอ้างอิง ความสำคัญนี้ยากมาก หากสิ่งของสิ่งนั้น หรือสถานที่แห่งนั้นไม่เก่ามากพอ แต่ถ้าหากว่า สิ่งของสิ่งนั้น หรือสถานที่แห่งนั้น เก่ามากพอแล้ว มนุษย์ย่อมให้ความสำคัญกับสิ่งเก่าแก่นั้น โดยอาจจะตีเป็นค่าราคา ที่ยากที่จะประเมินได้ หรือจะตีเป็นคุณค่าทางประวัติศาสตร์ ที่สมควรแก่การอนุรักษ์ไว้
แต่นั่นก็คือ ความสำคัญของความเก่าแก่ของวัตถุสิ่งของ หรือสถานที่ต่างๆ แต่สำหรับค่าความสำคัญของสิ่งมีชีวิต ที่ถูกเรียกว่า มนุษย์โลกด้วยกันแล้ว ความเก่าแก่ดูจะไม่ค่อยมีค่าสักเท่าไหร่นักเลย ในสายตามนุษย์ทั่วๆไป ทุกๆคนต่างเกลียดความแก่ ทุกๆคนต่างไม่อยากมีร่างกายเหี่ยวย่น ทุกๆคนต่างอยากคงความเป็นหนุ่มสาวไว้ ทุกๆคนต่างอยากมีร่างกายที่กระฉับกระเฉง แต่... ไม่ทราบว่าสิ่งเหล่านี้หรือเปล่า ที่เป็นสะพาน นำไปสู่ การไม่ค่อยอยากจะให้ความสนใจ "คนแก่" ของมนุษย์โดยส่วนมาก หากว่าคนแก่คนนั้น ไม่มีค่าพอที่จะให้เอาอกเอาใจ ไม่มีมรดกพอที่จะคอยให้ตักตวงได้